روش های مختلفی برای افزایش نسبت کارایی آئرودینامیکی بال وجود دارد که یکی از مهم ترین آن ها استفاده از سربالک در نوک بال محدود می باشد. در این پژوهش، 4 سربالک منحنی دوباله با ارتفاع های بالک بالایی 2، 3، 4 و 5 سانتی متر به نیم مدل ریز پهپاد RQ170 نصب و اثرات ارتفاع سربالک در کاهش پسای مدل در زاویه حمله 0 درجه در اعداد رینولدز پایین بررسی شده است. همچنین تاثیر سربالک منحنی دوباله بر روی زوایای مختلف پروازی و اعداد رینولدز مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. داده برداری ها در 5 عدد رینولدز زیر بحرانی 22000، 28400، 34000، 42000 و 46500 برحسب وتر آئرودینامیکی متوسط بال و در 5 زاویه حمله 0، 5، 10، 15 و 20 درجه در تونل باد انجام شده است. نتایج بیانگر کاهش ضریب پسا در اعداد رینولدز و زوایای حمله مختلف می باشد. مشخص شد که با افزایش عدد رینولدز در زاویه حمله 0 درجه ضریب پسا کاهش بیشتری داشته است. همچنین نصب سربالک منحنی دوباله با ارتفاع بالک بالایی cm3 کاهش پسای کل بیشتری نسبت به سربالک های دیگر دارد.

سربالک ها یکی از ابزارهای مورد استفاده برای کاهش اثرات گردابه های نوک بال می باشند. در این پژوهش، به بررسی تجربی اثرات نصب سربالک منحنی دوباله بر روی یک مدل ریز پهپاد به منظور کاهش گردابه های نوک بال پرداخته شده است. آزمایش ها در یک تونل باد مدارباز در سرعت 16 متر بر ثانیه و در زاویه حمله 10 درجه انجام شده است. عدد رینولدز بر اساس وتر آئرودینامیکی متوسط بال 38000 می باشد. به منظور اندازه گیری سرعت متوسط و شدت اغتشاش ها، از دستگاه جریان سنج سیم داغ یک بعدی استفاده شده است. نتایج برای حالت بدون نصب سربالک نشان گر یک ساختار گردابه ای شکل در پشت بال است که به دلیل اختلاف فشار ایجاد شده بر روی سطوح بالایی و پایینی بال است. شدت اغتشاش ها در مرکز گردابه به بیشینه مقدار خود می رسد که با فاصله گرفتن از مدل این مقدار کاهش می-یابد. نتایج نشان می دهند که در حضور سربالک دو ساختار گردابه ای شکل در اطراف بال به وجود می آید که گردابه ی بزرگ تر در اطراف بالک پایینی و گردابه ی کوچک تر در اطراف نوک بالک بالایی تشکیل شده است.

امروزه روند ظهور و بروز تهدیدات در قالب های مختلف و جدید کماکان ادامه داشته و با توجه به پیشرفت علم و فناوری در کلیه حوزه ها، تهدیداتی به شکل و فرم جدید در قالب تهدیدات نوپدید، به ویژه تهدیدات نوپدید دفاعی ظهور و بروز می-نمایند.فناوری پهپادها (پرنده های هدایت پذیر از راه دور) به ویژه ریز پرنده ها یکی از تهدیدات نوپدید و دغدغه های اساسی سیاست گذاران علوم و فناوری دفاعی هر کشور است که در سالیان اخیر نقش بسیار چشمگیری در عرصه فعالیت های مختلف نظامی و غیرنظامی داشته است تا جایی که این سامانه ها در سازمان تجهیزاتی نیروهای نظامی (تهاجم هوایی)، شبه نظامی، گروه های شورشی و تروریستی نمود زیاد پیداکرده اند. همچنین به کارگیری ریز پرنده ها در جنگ های آینده زمینه ساز اقتدار هر چه بیشتر نیروهای مهاجم خواهد بود؛ در مقابل راهکارهای مقابله با این تسلیحات نیز باید موردبررسی و تحلیل قرار گیرد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تهدیدات هوایی نوپدید و راهکارهای مقابله با آن (مطالعه موردی: ریز پرنده ها) است که نوع پژوهش کاربردی –توسعه ای و روش آن توصیفی با رویکرد آمیخته و تجزیه وتحلیل داده ها به صورت تحلیل محتوا است. شیوه گردآوری داده ها و اطلاعات موردنیاز، کتابخانه ای، اسنادی و میدانی است و در جهت تبیین موضوع از جامعه آماری شامل نه نفر از خبرگان و صاحب نظران حوزه پدافند هوایی، پهپاد و جنگال به صورت هدفمند جهت مصاحبه عمیق استفاده گردید.در پایان مرتبط با تعداد سه مقوله اصلی، تعداد 24 مقوله فرعی در رابطه با راهکارهای مقابله با ریز پرنده احصاء شده و در انتها پیشنهادهای مرتبط با تحقیق در راستای هدف پژوهش ارائه گردیده است.

در این مقاله استفاده از یک پهپاد رله قابل اعتماد کدگشا و انتقال دهنده (DF ) به منظور برقراری مخابره پنهان می آن یک فرستنده (آلیس) و یک گیرنده ای (باب) که در منطقه ای دورافتاده و خارج از شعاع مجاز ارسالی آلیس قرار دارد، پیشنهاد شده است. فرستنده ی زمینی از فن حداکثر نسبت انتقال (MRT ) و چندین آنتن برای ارسال سیگنال پیام استفاده می کند و همچنین پهپاد رله در حالت کاملاً دوطرفه کار می کند، به گونه ای که در کنار رله کردن سیگنال پیام آلیس به سمت باب، به منظور افزایش خطای آشکارسازی مخابره ی پنهان توسط پهپاد شنودگر، سیگنال اختلال نیز ارسال می نماید. در این مقاله طرح جمینگ مبتنی بر منبع (SBJ ) به کار گرفته شده است تا نیاز به استفاده یک اخلال گر (جَمر) جداگانه در شبکه جلوگیری شود. ابتدا شرایط مخابره ی پنهان در شبکه ی مذکور موردبررسی قرار گرفته است و حد آستانه های بهینه ی آشکارسازی پهپاد شنودگر با توجه به فرستنده ی زمینی و همچنین پهپاد رله به دست آمده است. در شبیه سازی ها تأثیرات به کارگیری چندین آنتن در فرستنده و همچنین مکان پهپاد شنودگر موردبررسی قرار گرفته است تا بیان گر اثربخشی طرح ارائه شده ی رله ی مخابره پنهان با کمک پهپاد رله باشد.

در این مقاله به مدل سازی، آنالیز حلقه باز و طراحی سیستم کنترل متمرکز با قانون کنترل غیرخطی پهپاد دوپیکره پرداخته شده است. در پیکربندی دوپیکره، دو پرنده کاملا همسان با استفاده از اتصال یک درجه آزادی حول محور بدنی طولی(لولا در نوک بال ها) به یکدیگر متصل هستند. دینامیک شش درجه آزادی پهپاد دوپیکره با استفاده از روش نیوتن-اویلر مدل سازی گردید. تغییرات رفتار پرنده دوپیکره در شکل مدهای مختلف نیز مورد بررسی قرار گرفته است. با اینکه معادلات حاکم بر پرواز پهپاد دوپیکره کاملا غیرخطی و کوپل هستند، قوانین کنترل غیرخطی برای کنترل پرواز پهپاد چندپیکره در مقالات این حوزه یافت نشده است. همچنین سیستم کنترل توسعه داده شده توسط تیم های مختلف، فقط به صورت نامتمرکز بوده که باعث افزایش هزینه سیستم کنترل می شود. در تحقیق حاضر، سیستم کنترل متمرکز با قانون کنترل غیرخطی، پیشنهاد می شود که مشکلات ذکر شده را حل نماید. نتایج شبیه سازی عددی نشان می دهد که سیستم کنترل غیرخطی دارای عملکرد بهتری نسبت به کنترل خطی بوده و نمودارهای پاسخ زمانی بسیار هموار و بدون فراجهش هستند. فرامین زوایای انحراف سطوح کنترل و تراست نیز محدود و منطقی هستند.

معماری بهینه سازه پهپادهای بال لامبدا (پهبال) در فاز طراحی مفهومی، به دلیل پیکربندی نامتعارف و نداشتن اطلاعات تجربی منتشر شده از این نوع هواپیماها، به یک چالش مهم تبدیل شده است. این مقاله با هدف توسعه ی یک روش جدید، برای طراحی معماری سازه هواپیماهای نظامی نامتعارف نسل جدید؛ به ویژه برای پهبال ها تهیه شده است. در این روش، ابتدا به بررسی پارامترهای موثر بر روی معماری سازه این نوع هواپیماها پرداخته شده و سپس برای ارائه یک متدولوژی کلی برای معماری سازه، به بررسی رفتار هندسی نامتعارف این پرنده ها با کمک تحلیل مودال پرداخته می شود. نتیجه این تحلیل مودال، تقسیم هندسه هواپیما به زیر بخش های معمولی؛ با معماری های شناخته شده کلاسیک است. معماری سازه پهبال با ترکیب معماری سازه زیر بخش های پرنده و توجه به مواردی مانند الزامات مربوط به نصب سیستم ها، الزامات پنهان کاری و طراحی ماژولار سازه انجام شده است. برای بهینه-سازی معماری سازه، از یک مدل پارامتریک در نرم افزار CATIA استفاده شده است تا برای هدف حداقل وزن، موقعیت و ابعاد هندسی اعضای سازه ای بهینه شود. برای اعتبار سنجی نتایج، بیشینه تنش استاتیکی و بیشترین جابجایی سازه به کمک نرم افزار MSC/Patran محاسبه و با مقادیر بدست آمده از پروسه بهینه سازی مقایسه شده اند. تحلیل دینامیکی و پایداری کمانشی پوسته های کامپوزیتی سازه نیز در ادامه کنترل شده است. متدولوژی ارائه شده به صورت یک نمونه مطالعاتی بر روی یک پهبال هدف تشریح شده است. وزن سازه بهینه-سازی شده نیز با نمونه های تحقیقاتی پهبال های همرده تأیید شده است.